UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie przedstawia książkę poświęconą trzem twórcom i prowadzonym przez nich warsztatom, najważniejszym dla rzeźby Warszawy doby saskiej. Autor przedstawia nie tylko ich dokonania, ale także przybliża źródła ich stylu i sposób organizacji produkcji. Publikacja odpowiada na pytanie o czynniki, które sprawiły, że to właśnie warsztaty Bernatowicza, Plerscha i Vogta zmonopolizowały warszawski rynek późnobarokowej i rokokowej rzeźby.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Carmen, Post acceptum Pacis Sarmaticae Nuntium

Sobiesciana

Napisana w dystychu elegijnym pieśń pochwalna z okazji zakończenia w 1676 roku wojny polsko-tureckiej. Behr, profesor w Gdańskim Gimnazjum Akademickim, wówczas jeszcze rektor szkoły działającej przy kościele świętej Katarzyny w Gdańsku, rozpoczyna utwór od stwierdzenia, że jeszcze do niedawna ziemia i morze stanowiły arenę władaną przez Marsa, ród ludzki dopiero co się smucił, a na ziemi dochodziło do licznych pogrzebów chrześcijan. W końcu jednak Bóg postanowił położyć kres tym zmaganiom. Sobieskiego Behr nazywa najbardziej pobożnym strażnikiem, obrońcą i wyzwolicielem ojczyzny, dzięki któremu Złoty Pokój wzlatuje nad światem, a barbarzyńskie zagrożenie ustępuje. Określa króla przymiotnikiem pius oznaczającym osobę z jednej strony pobożną, z drugiej poświęcającą się dla dobra ojczyzny. Po poemacie Behr umieszcza przypisy, w których szerzej opisuje zwycięstwo wojsk pod wodzą Sobieskiego pod Chocimiem, wspomina wcześniejszą bitwę chocimską z 1620 roku i przybliża okoliczności wyboru Sobieskiego na króla.

logo POIiŚ

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook