UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Patrząc na zdjęcia Tomka Sikory w naszym nowym albumie, mamy wrażenie, że uczestniczymy w niezwykłej historii: raz jest to wiktoriańska powieść grozy, fotoreportaż, pejzaż, a kiedy indziej emocjonalny pamiętnik młodej damy. Tomek Sikora dzięki swojej wyjątkowej wrażliwości uczy jak szukać tego czego nie widać.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Kamienne posadzki w Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Konserwacja
Kamienne posadzki_Galeria Polnocna_18832_fot_Z_Reszka.jpg

W niepowtarzalnych wnętrzach pałacu Króla Jana III w Wilanowie, zarówno zabytkowe jak i XX - wieczne kamienne posadzki funkcjonują jako stały element wyposażenia parteru pałacu. Powstawały przy okazji przedsięwzięć budowlano-dekoracyjnych we wnętrzach pałacowych, realizowanych przez kolejnych właścicieli, wykonywane przez zatrudnianych przez nich artystów i rzemieślników. Wraz ze wzrostem znaczenia dworu w Wilanowie dążono do jego rozbudowy i nadania mu reprezentacyjnego charakteru służącego apoteozie rodziny Sobieskich. Starano się pozyskać wspaniałe dzieła sztuki i wyroby rzemieślników z rónych stron świata, m. innymi z Włoch, Francji i państw Orientu. Najstarsze z historycznych posadzek zlokalizowane są na parterze pałacu: w korpusie głównym i w alkierzach. Późniejsze i XX-wieczne - w obu galeriach, w skrzydłach bocznych pałacu, w wieżach i w części pałacu mieszczącej Apartamenty Marszałkowej Lubomirskiej. W większości okładziny kamienne podłóg pałacu wykonane zostały z marmurów krystalicznych, różnych rodzajów wapienia zbitego (czerwony, szary i czarny), piaskowca (szarego, różowego) i łupka. Układano je w różne wzory.
Najstarszą zachowaną posadzką w Wilanowie jest pochodząca z ostatniego ćwierćwiecza XVII w. iluzjonistyczna mozaika na podłodze w Bibliotece Króla. Następną w chronologii jest posadzka w Wielkiej Sieni z 1 połowy XVIII w. Najliczniejsza grupa to posadzki XIX i XX-wieczne, w większości układane we wzór szachownicy. Pośród nich na uwagę zasługuje odbiegająca od tego schematu, posadzka założonego w 1875 r Lapidarium. zaprojektowana przez ulubionego architekta Potockich - Henryka Marconiego. A o jej wyjątkowości świadczy umieszczona centralnie okrągła granitowa płyta pochodzącą z kolumny ze Świątyni Pokoju cesarza Hadriana w Rzymie.

Kamienne posadzki_klatka_schodowa_28A_PICT0079_fot_A_Pawlak.JPG

Dzięki badaniom historycznym, archeologicznym i konserwatorskim możemy zdiagnozować przekształcenia,  jakim podlegały wnętrza rezydencji w Wilanowie po 1945 r. oraz okreslić zastosowane materiały. Część posadzek poddawana była licznym reperacjom i wymianom przez kolejnych właścicieli. W czasie prac konserwatorsko- remontowych siedziby króla Jana III w latach 1947-1959, w obrębie parteru, m. in. wymieniono drewniane stropy na stropy Kleina. Zdemontowano wówczas część kamiennych i drewnianych posadzek, niestety niektóre nie powróciły na swoje pierwotne miejsce.

Kamienne posadzki_Galeria Poludniowa_fot_IFuks-Rembisz_2014-06.JPG

W kilku pomieszczeniach prace adaptacyjne połączone były z wymianą kamiennych posadzek na nowe, zwłaszcza gdy posadzka była w dużym stopniu uszkodzona. Oryginalne zabytkowe kamienne okładziny sprowadzano z kamieniołomów z terenu Polski i Europy, m. in. z Włoch. Przy wymianie i odtwarzaniu kompozycji kamiennych posadzek w obrębie parteru pałacu posiłkowano się archiwalnymi rysunkami i dokumentacjami sprzed 1939 r. Kierowano się również zachowanymi historycznymi wzorami posadzek, estetyką wnętrz i funkcjonalnością materiałów, w tym jak najlepszymi parametrami technicznymi i dostępnością surowca. W czasie prac posadzkarskich we wnętrzach pałacu, po 1954 r, do uzupełnień historycznych posadzek zastosowano polskie marmury, wapienie zbite i piaskowce z kamieniołomów z rejonu świętokrzyskiego, krakowskiego i ze Śląska. Wprowadzono duże zmiany, m. in. w południowym skrzydle pałacu zbudowano szatnię oraz klatkę schodową prowadzącą na parter do Zielonej Sieni, w której piaskowcową posadzkę zastąpiono okładziną marmurową z elementami z wapienia zbitego dębnickiego. Powstała również nowa klatka schodowa w wieży południowej z okładziną z polerowanego wapienia zbitego.

Kamienne posadzki_Biblioteka Krola_konserwacja_8_fot_M_Mojecki.JPG

Dwie najstarsze posadzki z rezydencji Króla Jana III zostały niedawno poddane pieczołowitej konserwacji: iluzjonistyczna trójbarwna mozaika z Biblioteki Króla (w latach 2004-2005) oraz marmurowa z Wielkiej Sieni (w 2012). Wykonano je z mało odpornego na mechaniczne uszkodzenia marmuru i wapienia zbitego.


Kamienne posadzki_Wielka Sien_IMG_0095_I_Fuks_Rembisz.JPG


Najtrudniejszym dla podłóg okresem jest czas chłodów: od października do kwietnia. Wraz z obuwiem do wnętrz pałacu przedostają się duże ilości zabrudzeń z wody, piasku i soli drogowej, powodując drobne nawarstwiające się i nieodwracalne uszkodzenia powierzchni posadzek. Materiały impregnujące kamień oraz preparaty woskowe nie zabezpieczają powierzchni przed uszkodzeniami mechanicznymi i zarysowaniami, które powstają w trakcie ich użytkowania. W wybranych miejscach stosuje się ochronne wykładziny, które dzięki specjalnym splotom zatrzymują większość zanieczyszczeń wprowadzanych do wnętrza wraz z obuwiem.
Szczególna opieką konsewratorską otoczona została posadzka w Bibliotece Króla, obecnie udostępniona zwiedzającym bez zabezpieczających i ukrywających jej piękno osłon lub wykładzin. Jej stan jest systematycznie monitorowany, ze wględu na jej niewielką odporność na ścieranie. Raz w roku, w okresie przerwy zimowej, poddawana jest regularnym prewencyjnym zabiegom konserwatorskim przez dyplomowanych konserwatorów dzieł sztuki. Mając na uwadze również dobro innych kamiennych podłóg, corocznie  odświeża się ich powłoki pielęgnacyjne a polerowanie dodatkowo pogłębia ich kolor. Stąpając po nich warto zwrócic na nie uwagę, by dostrzec ich wiekową urodę, są one również częścią bogatej historii królewskiej rezydencji.

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook