UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Wraz z twórcami z epok dawnych autor odkrywa uroki kobiecych piersi, zagląda pod odzież kąsanych przez pchły dziewcząt, interesuje się losem piesków pokojowych w buduarach, uczestniczy w pokazie anatomii, staje przed drzwiami sypialni kochanki i wsłuchuje się w staropolskie serenady. Zbierając swe studia z pogranicza historii kultury i literatury, Radosław Grześkowiak wyszperał z kart manuskryptów wiele mało znanych utworów. Pasja poznawcza, odkrywczość i talent interpretacyjny autora nie pozwalają tej książki odłożyć na półkę.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Klub Haftu

aktualność

haft2.jpg

Niteczka do niteczki, cierpliwość, wnikliwość, ciekawość dotycząca estetyki i historii, wspólny czas poświęcony na ulubioną, odprężającą, wspierającą koncentrację czynność – zapraszamy do Klubu Haftu!

Jest nas sporo, łączy nas pasja, zamiłowanie do dawnego rzemiosła, odkrywanie jego tajników, nauka. Badamy różne materie: jedwabie, wełny, len, aksamity, satyny, odtwarzamy dawne wzory i równocześnie pozwalamy sobie na fantazję, twórcze działania, eksperymenty. Tematyka naszych prac rozciąga się od haftu rekonstrukcyjnego, historycznego, po radosne drobiazgi upiększające nasze otoczenie.

Nasze comiesięczne spotkania to czas na skupioną, acz wypełnioną dyskusjami i pogawędkami pracę, wymianę doświadczeń, naukę nowych ściegów i trików hafciarskich, stopniowe zaznajamianie się z estetyką poszczególnych epok w historii haftu. A przede wszystkim: motywujemy się wzajemnie. Zapraszamy gości – pasjonatów, specjalistów, którzy pozwalają nam poszerzyć naszą wiedzę i zarażają entuzjazmem. W dzisiejszych czasach, gdy wszystko pędzi, a tak wiele rzeczy dzieje się tylko i wyłącznie na ekranach telewizorów lub komputerów, dajemy sobie przestrzeń i przyzwolenie na zmagania z materią artystyczną w czasochłonnym hafciarskim wydaniu. Gromadzimy przepiękne wzory i stopniowo nad nimi pracujemy. I banalnie: pomagamy sobie, dzielimy się i tworzymy małą społeczność.

***

haft3.jpg

Klub Haftu powstał z myślą o osobach, które ukończyły kurs haftu w Muzeum Pałacu w Wilanowie i pragną dalej rozwijać się w tej dziedzinie. 

Celem działalności klubu jest zapewnienie osobom zafascynowanym technikami hafciarskimi przestrzeni do rozwijania swojej pasji. W trakcie spotkań uczestnicy mają możliwość spotkania ekspertów, którzy haftem zajmują się na co dzień – historycy sztuki, konserwatorzy czy artyści związani z tym rzemiosłem. Ich opowieści stanowią źródło inspiracji, wiedzy, praktycznych wskazówek oraz – co bardzo ważne – motywują do wykształcenia i szlifowania swoich umiejętności.

Aby umożliwić uczestnikom pogłębianie praktycznych umiejętności, w czasie spotkań klubu odbywają się także warsztaty. Prezentowane są wtedy techniki, które nie pojawiły się podczas kursu. Jest to także świetna okazja dla uczestników do dzielenia się doświadczeniami i pomysłami, do czerpania wiedzy od siebie nawzajem.

Na spotkaniach organizowanych już od 2011 roku między innymi odwiedziliśmy Pracownię Konserwacji Tkanin zarówno Muzeum Pałacu w Wilanowie, jak i Zamku Królewskiego, poznaliśmy tajniki aplikacji, haftu malarskiego, koralikowego czy wstążeczkowego, a także wysłuchaliśmy wykładu Agnieszki Dąbrowskiej z Muzeum Historycznego m.st. Warszawy na temat strojów, bielizny i bibelotów, poznając przy tym hafciarskie zbiory tegoż muzeum.

Najbliższe spotkanie: 11 czerwca, godz. 16, Wozownia.

Terminy spotkań: ustalane z miesięcznym wyprzedzeniem, zazwyczaj w przedostatnią niedzielę miesiąca. 

Koszt: 10 zł/spotkanie (w kasie należy zakupić bilet edukacyjny) Możliwość opłacenia spotkań za cały rok: 100 zł przelane na konto Muzeum.

Miejsce: Wozownia.

Szczegółowe informacje oraz zgłoszenie chęci uczestniczenia w spotkaniach:
klubhaftu@muzeum-wilanow.pl
tel. 22 544 28 38

Informacji na temat Klubu Haftu udziela:

Nela Kokoszka
Dział Edukacji Muzealnej
e-mail: nkokoszka@muzeum-wilanow.pl
tel.: 22 544 28 38 

***

Zapraszamy do obejrzenia GALERII PRAC powstałych w ramach Klubu Haftu.

Klub Haftu.JPG

***

W 2016 roku Klub pracował nad rekonstrukcją haftu na podstawie portretu księcia Jakuba znajdującego się w kolekcji wilanowskiej. Powstała praca to efekt zbiorowy. Materiał był przekazywany między członkiniami klubu tak, żeby każda z uczestniczek mogła wykonać fragment motywu.

Wyhaftowanie całego motywu zajęło grupie ok. 3 miesiące. Pracę można było oglądać w muzeum w ramach wystawy pokonkursowej „Ubiory na dworze króla Jana III”.

Oto krótki komentarz jednej z hafciarek, Joanny Ruban:

Haftowanie to wydarzenie. Choć wykonywane prace bardziej przypominają te z fraucymeru królowej Bony, to klimat wspólnej pracy chwilami bliższy jest temu z wiejskiej, zimowej chaty. Haft jest pretekstem do spotkania i snucia opowieści. To jest niezmiernie ważne. Zajęte twórczą pracą palce i umysły znajdują klimat do realizacji swoich zamierzeń.Takie refleksje przychodzą nam przy wspólnej pracy nad rekonstrukcją haftu ze stroju księcia Jakuba. Ten fragment materiału, któremu każdy poświęcił cząstkę siebie, jest więcej warty, niż gdyby to był wyrób jednej osoby.

Pani Joanna Ruban udokumentowała przebieg prac nad przygotowaniem tkaniny i naniesieniem wzoru.

TUTAJ można obejrzeć zdjęcia z poszczególnych etapów powstawania pracy.

***

Drzewo życia

Wiosną odwiedziła nas pani Ewa Piskorz-Branekova i bardzo ciekawie opowiadała o haftach w strojach ludowych na terenach dzisiejszej Polski. Zainteresowanych tym zagadnieniem odsyłam do jej książki. Spotkanie było teoretycznym wprowadzeniem do kolejnego zadania rekonstrukcyjnego: chusty z regionu Urzecza. Chętne klubowiczki dzielnie przekalkowały na dwumetrowej tkaninie tradycyjny wzór drzewa życia. To motyw bardzo często wykonywany w różnych regionach, na różnych elementach stroju. Lecz tak jak wiele haftów czerpie z tradycji haftów kościelnych lub obserwacji przyrody, ten się wyróżnia i nie jest zwykłym ozdobnikiem. Bardzo wiele wyjaśniła mi książka Joanny i Ryszarda Tomnickich z 1975 roku pt. „Drzewo życia - ludowa wizja świata i człowieka”. Aby zrozumieć symbolikę drzewa życia, trzeba uzmysłowić sobie na początek, że tradycyjne społeczności ludowe swój światopogląd zawierają w codziennych czynnościach: pracy, przysłowiach, podaniach, legendach, magicznych formułach i obrzędach.
Druga ważna cecha myślenia tamtych ludzi dotyczy języka, który obok funkcji komunikacyjnej pełnił rolę kreacyjną. Wypowiedziane słowo w magiczny sposób urzeczywistniało jego znaczenie. „Odwzorowywane w papierze, żelazie, drewnie czy słomie wydarzenie i obiekty były dla społeczności chłopskiej równie realną częścią świata jak słońce i księżyc”. W niektórych mitach kosmogonicznych (autorzy wspominają tu regiony słowiańskie, a nawet jedno podanie polskie) istnieje motyw kosmicznego drzewa, które było na początku, w centrum świata, zanim z wszechwody wyłoniła się ziemia. Czasem na drzewie siedzi jeden lub dwa ptaki – symbol boskiej mocy sprawczej oraz tego, co pozaziemskie (niebieskie i podziemne). Drzewo to magiczny łącznik pomiędzy tymi przestrzeniami. Dlatego gospodarze po zakończeniu wszystkich prac rolnych, gdy nastawał zimowy odpoczynek, wieszali pod sufitem zimozielone drzewko. Często wisiało ono cały rok. Przyozdobione jabłkami, orzechami i innymi dobrami jako symbol wiecznie zielonego drzewa żywota, życiodajnej siły słońca. To życzenie wszelkiej pomyślności w przyszłym sezonie, ale też magiczne zaklęcie chroniące dom i jego mieszkańców od złej mocy, obezwładniające uroki. Z czasem drzewko zastąpiono ułożonymi gałązkami tzw. sadami czy podłaźnikami, potem słomianymi pająkami, wycinankami. Ostatecznie zastąpiono je dzisiejszymi choinkami bożonarodzeniowymi, z nałożoną chrześcijańską symboliką rajskiego drzewa życia oraz krzyża – drzewa zbawienia.
Tak w olbrzymim skrócie można interpretować symbolikę drzewa życia z haftów ludowych. Na chuście oprócz pięknego wzoru, świadczącego o wielu godzinach obserwacji przyrody – jak z gałązek, ich pączków wyrastają inne gałązki, kwiaty, a potem nasiona – widnieje zapis życzenia pomyślności. Zaklęcie, by kobieta ją nosząca chroniona była przed urokami i nieszczęściem.

Joanna Ruban

Podziel się:
Wykop Facebook
Klub Haftu_Anna Czeczotko 3.jpg

Klub Haftu – galeria prac (album zdjęć)

Klub haftu powstał z myślą o osobach, które ukończyły kursy haftu w Wilanowie i pragną dalej rozwijać się w tej …

historia haftu.jpg

Historia haftu (artykuł)

Haft płaski to podstawowa, najstarsza technika hafciarska wykształcona prawdopodobnie poprzez wykorzystanie dekoracyjnych właściwości szwów łączących poszczególne części odzieży. Jej początki …

53_wil.1140.jpg

Portrety haftowane (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Para portretów przedstawiających Marię Leszczyńską, córkę króla polskiego Stanisława Leszczyńskiego oraz jej małżonka Ludwika XV, króla Francji, wykonana została haftem półkrzyżykowym na kanwie lnianej (przeciętnie 63-65 ściegów na 1 cm2).