UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

55_swieto_baroku.jpg

Katalog wystawy „Święto baroku. Sztuka w służbie prymasa Michała Stefana Radziejowskiego (1645-1705)”. Sztuka czasów Rzeczpospolitej Obojga Narodów jest nie tylko atrakcyjna jako ubarwienie mozaiki kulturowej XXI w., ale może również stanowić wartość skutecznie kompensującą oddalanie się cywilizacji od jej nowożytnych źródeł. Katalog, zestawiając nieznane szerszej publiczności dzieła, które mimo różnej proweniencji stanowią jednorodną grupę ze względu na osobę ich wyjątkowego fundatora, sprawi z pewnością przyjemność miłośnikom i znawcom kultury staropolskiej.



„Kucharz doskonały” Wojciecha Wielądki

Wielądko_Kucharz doskonały_Muzeum Pałac w Wilanowie.jpg

Kucharz doskonały pożyteczny dla zatrudniających się gospodarstwem (...) pomnożony przez Wojciecha Wielądka

wydał i opracował Jarosław Dumanowski przy współudziale Aleksandry Kleśty-Nawrockiej

Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 368, 50 il. barwnych, ISBN 978-83-63580-08-7, seria Monumenta Poloniae Culinaria, t. III

Opublikowany w 1783 roku Kucharz doskonały to druga wydana drukiem polska książka kucharska. Styl Wojciecha Wielądki i jego opis kuchni różni się bardzo od Compendium ferculorum, słynnego dzieła Stanisława Czernieckiego, kuchmistrza rodu Lubomirskich i niedawno odkrytej Mody bardzo dobrej smażenia różnych konfektów, spisanej w latach 80. XVII wieku przez anonimowego kucharza związanego z dworem Radziwiłłów.
Książka Wojciecha Wielądki to skrócone i uproszczone tłumaczenie francuskiej Cuisinière bourgeoise (Kucharki mieszczańskiej). Piszący głównie dla czytelników szlacheckich Wielądko starał się ukryć ten fakt i oryginalny tytuł zastąpił świetnie brzmiącym Kucharzem doskonałym. Nowy tytuł docenił Adam Mickiewicz, który powołał się na to dzieło w Panu Tadeuszu. Wieszcz miał jednak na myśli przepis z wydanego sto lat wcześniej Compendium ferculorum...
Pozornie prosty i zrozumiały Kucharz doskonały kryje w sobie wiele tajemnic. Zapraszamy do lektury i śledzenia perypetii Wojciecha Wielądki: chudego literata, który ułożył użyteczną i bardzo popularną książkę kucharską.
dr hab Jarosław Dumanowski, prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

Projekt graficzny: Karolina Mazurkiewicz, Wojciech Staniewski, Studio 2x2
Kup teraz w e-sklepie

Podziel się:
Wykop Facebook
Compendium_okładka_drugiewydanie.jpg

„Compendium ferculorum albo zebranie potraw” (artykuł)

Zbiór przepisów Stanisława Czernieckiego wydany w 1682 r. pod tytułem „Compendium ferculorum” uważany jest za pierwszą polską książkę kucharską. To książka o tym, jak pobudzać smak i wyobraźnię, jak zaskakiwać biesiadników, czarować ich wyglądem i sposobem wydania potraw. Czyta się ze smakiem!

Moda bardzo dobra_okładka_mała.jpg

Moda bardzo dobra smażenia różnych konfektów (artykuł)

Spisana ok. 1686 r. „Moda bardzo dobra smażenia różnych konfektów…” to obszerny, szczegółowy i oryginalny rękopiśmienny zbiór przepisów kulinarnych, który można uznać za drugą polską książkę kucharską. Prawie cała nasza wiedza o kuchni staropolskiej była dotąd oparta na „Compendium ferculorum” ­­­ułożonym przez Stanisława Czernieckiego, kucharza Lubomirskich – dziele słynnym, które wydano w 1682 r., a następnie powielano w kolejnym stuleciu.

Sekrety kuchmistrzowskie  okladka min.jpg

Sekrety kuchmistrzowskie Stanisława Czernieckiego (artykuł)

To smaczny wybór przepisów z pierwszej polskiej książki kucharskiej, Compendium ferculorum Stanisława Czernieckiego z 1682 roku, które - praktycznie każdy - może przyrządzić sobie we własnej kuchni. Starczy szczypta chęci i pół garści wyobraźni historycznej, aby przenieść się w czasy naszych przodków i posmakować ich życia!

Tatarskie ziele_okładka.jpg

Tatarskie ziele w cukrze czyli staropolskie słodycze (artykuł)

Niewielu potrafi oprzeć się słodkościom, chociaż niektóre staropolskie przysmaki mogą nas zaskoczyć. Jak przyrządzić tytułowy tatarak w cukrze, pasztet z migdałów i marcepan z piany cukrowej – tego i wiele więcej dowie się Czytelnik z książki o staropolskich słodyczach.

Monumenta_przepisy_okladka_front_S.jpg

Staropolskie przepisy kulinarne. Receptury rozproszone z XVI-XVIII w. Źródła drukowane (artykuł)

Książka zawiera przepisy kulinarne odnalezione na kartach drukowanych staropolskich zielników, dzieł medycznych, kalendarzy, poradników gospodarczych i innych tekstów publikowanych od XVI do XVIII w. Zbiór obejmuje receptury często znacznie bardziej praktyczne, typowe i skromniejsze niż przepisy magnackich kuchmistrzów z książek kucharskich.